دیر گاهیست که تنها شده ام...قصه ي ِغربت صحرا شده ام

 وسعت درد فقط سهم من است...بازهم قسمت غم ها شده ام

 دگر آیینه ز من بی خبر است...که اسیر شب یلدا شده ام

 من که بی تاب شقایق بودم...همدم سردی یخ ها شده ام

 کاش چشمان مرا خاک کنید...تا نبینم که چه تنها شده ام!